Stilte bij verschrikkelijke leegte – als we iets of iemand verloren hebben waarvan we heel erg hielden, en we voor ons verdriet geen woorden vinden.
Stilte bij overdadige volheid – vreugde of dankbaarheid of verwondering, als woorden tekort schieten voor wat we voelen. Leegte en volheid hebben veel met elkaar gemeen.
In het hartje van de winter vinden we het punt waar de volheid van de eeuwigheid – het leven van God zelf – is zichtbaar geworden in menselijke gedaante. God wordt zichtbaar in de duisternis van een lege schoot. De volheid heeft de leegte nodig om zichzelf kenbaar te maken – en dit alles in de stilte van de nacht, wanneer de wereld slaapt
Margaret Silf
