Deze zomer besteedde ik, midden in mijn retraite, wat tijd aan het contemplatief bekijken van de bijen, hun kopjes genesteld in het hart van lieflijke gele en purperen bloemen. Ik was juist bezig te onderscheiden hoe ik mijn tijd zou besteden in het komende jaar. Ik heb veel interesses en verplichtingen, veel energie en toch ook een diepe behoefte aan contemplatie. Ik verlang dat mijn leven vruchtbaar is en “voor de grotere glorie van God”. Maar, hoe kiezen?
Verschillende bijen waren zwaar van stuifmeel op hun poten als zij zich van bloem naar bloem verplaatsten. Mijn aandacht werd gericht op het feit dat bijen stuifmeel verzamelen terwijl ze zich feestelijk te goed doen aan de nectar die zij vergaren voor de honing. Zij hebben niet de bedoeling stuifmeel te verzamelen, dat is veeleer een randverschijnsel bij het vliegen van de ene aantrekkelijke bloem naar de andere. God nodigde mij uit bepaalde activiteiten op te nemen waarnaar ik mij getrokken voelde en niet langer bezorgd te zijn om waar ik al dan niet productief ben. Hij verzekerde mij dat ingaan op mijn diepste verlangens op het werk en thuis, vruchtbaar zou zijn, ongeacht of ik al dan niet meteen de resultaten van mijn werk zal zien.
Marina McCoy
