De voldoening die een moedig leven je kan geven doet je scherper beseffen dat je ook niet had kunnen bestaan. Dan had je, inderdaad, niet de tegenspoed gekend waar je nooit om hebt gevraagd. Maar evenmin de mooie dingen die je nu wel mag ervaren of de kansen die je, niettegenstaande alles, toch maar krijgt. Hoe eenvoudig en schijnbaar onbenullig ook. Geluk ligt nu eenmaal niet zozeer in de feiten zelf maar wel in de wijze waarop je ernaar kijkt en ermee omgaat.
Moed doet je groeien als mens. Ze nodigt je uit om nieuwe, onbekende wegen te bewandelen. Niet omdat je moet. Wel omdat je mag en omdat het goed is. Omdat het leven, zo onvoorspelbaar als het is, uiteindelijk mooi blijkt te zijn. Omdat het de moeite waard is om te proberen. Zo beschouwd is moed een houding van vertrouwen. Soms tegen beter weten in. Moed belet inderdaad niet dat je kan vallen, vaker dan je lief is.
Moed heeft iets zelfbevestigend. Het is maar door het erop te wagen, dat je merkt dat ook jij het kan. Moed duwt, telkens weer, zachtjes in de richting van het er toch maar op wagen. Van springen en geloven dat je zal worden opgevangen. Van loslaten om te kunnen ontvangen. In de hoop en het vertrouwen dat de moeizaamheid van pijn en verdriet, hoe hardnekkig ook, niet het laatste woord heeft.
Moed wijst de richting van het leven.
Nikolaas Sintobin sj
Lees hier deel 1 van Moed om te leven
Lees hier deel 2 van Moed om te leven
Lees hier deel 3 van Moed om te leven
Lees hier deel 4 van Moed om te leven
Lees hier deel 5 van Moed om te leven
Lees hier deel 6 van Moed om te leven Lees hier deel 7 van Moed om te leven
