Toen ik nadien de stad instapte op weg naar mijn afspraak dacht ik hier wat over na. Waarom had ik die dame geholpen? Omdat ik me als jezuïet en priester daartoe verplicht voelde?
Neen, kwam er meteen als antwoord. En toch is er een link tussen beide. Als ik jezuïet ben geworden en me priester heb laten wijden, is dat onder meer omdat ik ervaren had dat evangelisch leven gelukkig maakt. Een ander helpen is vervullend. En als je dat, bijvoorbeeld door het religieuze leven in te stappen, tot op zekere hoogte structureel een plaats kan geven in je leven, dan bouw je meteen ook een reële mogelijkheid tot geluk in je leven in.
