De blijvende – om niet te zeggen steeds sterker wordende – aantrekkingskracht die Paus Franciscus op diezelfde media en publieke opinie uitoefent doet mij deze evidentie in vraag stellen. Nochtans is zijn discours uitgesproken evangelisch en vermijdt hij bepaald niet de referentie aan God of Jezus.
Franciscus is een communicatief genie. Dat was JP II overigens ook, zij het op een andere manier. Er lijkt me echter meer aan de hand. Zelf zie ik twee verklaringen voor de fascinatie die Franciscus oproept.
1. De waarden waar Franciscus voor staat (nederigheid, soberheid, solidariteit, eenvoud, respect, engagement …) zijn waarden waarnaar onze tijdgenoten smachten, hoezeer ze ook ingaan tegen de tijdsgeest.
2. De wijze waarop de “bisschop van Rome” ze aanreikt is geenzins belerend of dwingend. Welintegendeel. Hij leeft ze gewoon voor. En dat sinds lange jaren. Woord en daad vallen samen bij deze man. Net zoals bij Jezus.
