Wat mij altijd aangetrokken heeft tot de Sociëteit van Jezus is haar internationaliteit. Daar heeft ze mij persoonlijk nooit tekort in gedaan. Dankzij haar heb ik mijn noviciaatsjaren in Birmingham doorgebracht, studeer ik in New York en ben ik nu in Jordanië voor een studie Arabisch. Ik zie mijzelf als gevoelig voor verschillen tussen culturen en levensnormen. Maar helaas …
In Jordanië loop ik constant tegen mij eigen vooroordelen aan. Oh, een groep jonge mannen die op straat samen koffie drinken, daar loop ik toch maar met een boogje omheen. Die meisjes daar: toch jammer, dat ze hun haar moeten bedekken. Waarom is de Islam zo denigrerend jegens vrouwen? Natuurlijk wil een taxichauffeur of winkelier me oplichten want hij is Arabier… etc.
Ik schaam me ervoor. Uiteindelijk maak ik deze niet op grond van wat ik weet, maar op grond van wat ik denk te weten. Die jongens, ik ken ze niet, waarom beoordeel ze dan op louter uiterlijk? Noch heb ik veel besef van de Islam; waarom zou ik de hijab dan moeten beoordelen vanuit mijn eigen Christen en West-Europees perspectief.
–>
Uit ervaring weet ik nu dat de doorsnee Arabier vriendelijk en behulpzaam is. Dat is het beste medicijn, ervaring en contact met de ander! Mijn tijd hier leert me langzaam deze ander te leren kennen; zoals ik die ‘ander’ ben voor hen.
