03.02.22
1 min
Een van Ignatius’ aanwijzingen voor ons gebed is een plaatsvoorstelling te maken: ‘met mijn innerlijk aanschouwingsvermogen de concrete plaats zien’. Niet beginnen met onze verstandelijke vragen. De scene in mij toelaten. Horen wat er gezegd wordt, zien wat er gedaan wordt. Kan ik deel uitmaken van deze scene? Welke relatie heb ik ermee? Wat is mijn plaats erin?
Waar het om gaat: je verbeelding gebruiken om je in te leven in het tafereel waarover je nu gaat bidden. De passage uit het Evangelie die het gebed ondersteunt is niet alleen maar de vrome herinnering aan een gebeurtenis uit het verleden. Het is het mysterie van een voorval uit Jezus’ leven, dat voor degene die het beschouwt iets wordt dat nu gebeurt.
Piet van Breemen sj en Hans van Leeuwen sj
Meer binnen dit thema
Misschien vind jij dit ook interessant?
