Paus Franciscus heeft zijn eerste encycliek “Het licht van het geloof” genaamd. Daarin verlaat hij het oude beeld van het geloof als een sprong in de leegte, maar spreekt hij over het geloof als een licht dat alles verheldert en ons zo in staat stelt de juiste weg te vinden. Als we leven vanuit ons geloof, dan wordt onze ziel een lichtend vuur.
Wij krijgen bijvoorbeeld te maken met dat dagelijkse mysterie van de dood. Iets wat toch onze weerstand oproept. Dan nodigt het christelijke geloof ons uit om naar de toekomst te kijken, in de vaste hoop dat alles anders zal worden, dat achter iedere dood een volkomen zuiver en overdadig rijk leven op ons wacht.
We weten niet echt wat de dood waard is. Juist daarom is de dood een test voor ons vertrouwen en onze liefde. Hij biedt ons de kans God het meest sluitende bewijs te leveren van onze liefde. De dood wordt onze opperste daad van vertrouwen door te kiezen voor het geloof dat er na de dood geen duisternis komt. Wel licht. Geen lege stilte. Wel de barmhartige en ons welkom hetende stem van God. Wij vertrouwen erop dat wij het gelaat van God zullen zien en meer lieve woorden zullen horen dan we dit ooit op aarde hebben kunnen geloven.
Brian Grogan sj
