Het is belangrijk om er met de wil voor te kiezen om eerst te kijken naar de momenten waar het hart sneller is gaan kloppen. Hierbij sluit aan dat het ook belangrijk is om als het ware te beslissen dat die momenten van zonneschijn in het hart écht belangrijk en betekenisvol zijn. Dit klinkt misschien wat vreemd of puur voluntaristisch. Maar als je down of droef bent, dan durft een mens nogal eens de neiging hebben om zich mee te laten slepen door een logica van wanhoop en boosheid en daarbij het goede dat je onderweg tegenkomt te weigeren of als het ware bewust onder het tapijt te vegen. Als vrije mensen zijn we evenwel niet verplicht om hieraan toe te geven.
Ignatius nodigt echt uit tot een preferentiële optie voor de vreugde. Niet als psychologisch trucje. Niet als de roze bril die je leven voortaan moet gaan opleuken, als een spirituele Prozac. Dat werkt niet. Wel als de basishouding van de christen: het geloof dat God aanwezig is in het leven van elk van ons, doorlopend. Het spoor bij uitstek van deze aanwezigheid is vreugde. Christenleven nodigt uit om steeds meer gevoelig te worden voor en je steeds meer bewust te worden van Gods werkzame liefde in je leven; ook al zullen we vaak merken dat die aanwezigheid andere vormen aanneemt van wat we gedacht of verwacht hadden.
Nikolaas Sintobin sj
