1ste stap: Bekijk alle mogelijkheden: leg al je kaarten op tafel
Veel mensen onderdrukken roepingverlangens, en sluiten daarom deuren af. Begin juist met deuren te openen. Schrap zinnen als ‘Ik zal dat nooit kunnen…’, ‘Dat is toch niets voor mij’ (behalve, natuurlijk, dingen die écht onmogelijk zijn, zoals ‘Ik zal nooit profvoetballer worden’, ‘Ik heb slechte ogen, dus ik kan nooit gevechtspiloot worden’). Denk aan alle mensen, die je inspireren, die je zin geven om te worden net als zij – schrijvers, kunstenaars, leraren, activisten etc… Misschien zijn ze religieuzen of priesters. Sommigen zijn getrouwd, anderen single. Vergeet niet dat ze allemaal, op een zeker moment, het risico hebben genomen om hun levensweg in te slaan. De meesten van onze ‘helden’ of ‘voorbeelden’ hebben een gelukkig leven, precies door hun edelmoedigheid. Ze zijn inspirerend door hun getuigenis, want ze stonden open voor het onbekende.
De sleutel bestaat erin om alle mogelijkheden te bekijken, hoe onvoorstelbaar ze vandaag de dag ook zijn. En kijk dan wat je binnenin je voelt als je ze overweegt. Ben je jong en gelovig? Durf dan de kaart van het religieuze leven of het priesterschap op de tafel te leggen. Roeping kan niet zonder vrijheid. En échte vrijheid houdt ook in dat je je vrij voelt om het niet te doen. Natuurlijk ben je vrij om te trouwen, of om die of die carrière na te streven…, maar écht vrij kiezen betekent dat je andere mogelijkheden ernstig hebt overwogen. Als je je vragen stelt over je roeping, leg dan alle opties op tafel en bekijk dan waar je diepste verlangens ruimte vinden. Groeien in echte vrijheid is een weg gaan van meer liefde en zelfgave. Vrijheid, onbaatzuchtigheid, liefde? Dat is roeping.
