Eigenlijk is het nu de tijd voor ‘thuis’. Maar wat betekent ‘thuis’? Niet iedereen vindt een ‘thuis’, zoals dit passend zou zijn. Niet ieder kind wordt geliefkoosd en gekoesterd. En niet naar iedere tiener wordt er geluisterd. Niet ieder huwelijkspaar speelt het een heel leven samen klaar. Vele mensen kijken uit naar een vriendelijke hand, naar een gelegenheid om te kunnen praten. ‘Innerlijke dakloosheid’ is een ziekte van onze tijd geworden. Een die snel om zich heen grijpt.
Het volstaat naar iemands verhaal te luisteren, een vriendelijke hand uit te steken, of iets zo eenvoudig als even te lachen. Ieder van ons kan een ander te zeggen ‘Kom thuis’.
Margaret Silf
