Als je meent alles zelf in huis te hebben, kan je makkelijk verdwalen in de zoete leugen van de zelfgenoegzaamheid. Dan kom je snel tot de conclusie dat je anderen eigenlijk niet nodig hebt. Dat je het zelf beter kan. Dat het niet wenselijk is om van anderen te leren, te ontvangen of om met hen samen te werken. Dan komt eenzaamheid snel om de hoek kijken en wordt dankbaarheid wel erg moeilijk.
Zo’n houding maakt een mens niet gelukkig omdat je dan het diepste van jezelf miskent en geweld aandoet. Het is niet waar dat je alles zelf in huis hebt en eigenlijk kan je ook niet zonder die ander. Een mens bestaat maar echt in de mate dat hij betrokken is op anderen. Zozeer als dankbaarheid een mens gelukkig maakt, zozeer maakt een levenshouding die afsluit van dankbaarheid een mens uiteindelijk ongelukkig. Ook al zal de zelfgenoegzame mens dit niet willen toegeven, opgesloten als hij zit in de kooi van zijn vermeende volmaaktheid.
Nikolaas Sintobin sj
