Binnen een cultuur van het tijdelijke, het veranderlijke en het onzekere gaan jongeren spontaan teruggrijpen naar de talrijke vormen van genot die vrij beschikbaar zijn. Het mag dan kortstondig zijn, je kan het wel consumeren wanneer je dat zelf wil. Al vervult het niet echt, het maakt de leegte draaglijk … De kickcultuur. Je weet dat het niet veel voorstelt, maar je hebt het ten minste gehad. Vele vormen van “onlust” kunnen zo vrijwel onmiddellijk gekalmeerd worden door “genotsmiddelen” (alcohol, smartphone, internet, snoep en koek, medicatie, drugs …). Wie niet geniet is een sukkelaar. Het is je eigen schuld als je niet geniet. Afwezigheid van genot, je (tijdelijk) ongelukkig voelen heeft geen plaats, moet vermeden worden.
We leven als het ware in een dictatuur van het genieten.
Genieten op zich is goed. Maar de alom beschikbaarheid van dit genot kan leiden tot een grote verarming, omdat het de toegang naar een dieper niveau van leven dreigt te bemoeilijken.
Vandaag is voor vele jongeren diepere en duurzame vreugde onbekend en hoe dan ook onwaarschijnlijk. Het is net die vreugde waaraan het Evangelie appeleert.
Nikolaas Sintobin sj
NB: In mijn boek “Op het kompas van de vreugde. Ignatius van Loyola als levensgids” ga ik uitvoerig in op diverse aspecten van de ignatiaanse pedagogie. Klik hier om dit boek te bestellen.
