Een eerste concrete suggestie van Ignatius over omgaan met crisis gaat over keuze.
Vijfde richtlijn. In een tijd van troosteloosheid moet men nooit verandering aanbrengen in de voornemens en in het besluit waartoe men de dag vóór die troosteloosheid of bij de vorige vertroosting gekomen was, maar er vastbesloten en standvastig in zijn. Want zoals het bij vertroosting meer de goede geest is die ons leidt en raad geeft, zo is het bij troosteloosheid de kwade geest. Met zijn raadgevingen kunnen wij niet de weg inslaan die uitkomst biedt. (G.O. nr 318)
Als je je in een acute situatie van crisis, dan kan de spontane neiging zijn om door bepaalde keuzes hier zo snel mogelijk een einde aan te maken. De raad die Ignatius hier geeft is net omgekeerd: het is beter je te onthouden van het maken van keuzes. Houd je liever aan de beslissingen die je voordien genomen hebt, in tijden van troost. Toen had je vaste grond onder de voeten. Die heeft je toegelaten om op verantwoorde wijze te onderscheiden en te kiezen. Nu zit je in het duister. De ervaring leert dat dit niet eindeloos duurt. Wees geduldig en wacht tot je in rustiger vaarwater komt. Dan kan je opnieuw onderscheiden wat je te doen staat.
Nikolaas Sintobin sj
