“Ik ben gelovig opgevoed, kom uit een katholiek nest, ben als knaap en jonge man intellectueel goed gevormd maar geloofsmatig eigenlijk nauwelijks of niet. Ik kwam als student bij een studieclubje van de kerk en begon met elke dag 20 minuten bidden. Daardoor ontdekte ik een heel andere kwaliteit van vreugde. Ik was in de mooiste periode van mijn leven, had mijn zaakjes behoorlijk op orde, maar leerde toch een dieper gevoel van blijdschap kennen, van een verbondenheid met Jezus Christus. Hij veranderde voor mij van iemand naar wie ik, figuurlijk gesproken, keek alsof hij met de rug naar mij toe gekeerd stond in iemand die voor mij een gezicht kreeg, ogen. Iemand die mij aankeek.”
“Daarna ontstond er iets wat ik het beste kan omschrijven als een persoonlijke relatie. Niet een persoonlijke relatie zoals er nu in dit gesprek bestaat, maar een diepe innerlijke relatie. Ik heb God leren kennen door Jezus Christus. Ik kan heel moeilijk spreken over God zonder te spreken over Jezus. Hij zegt zelf in de Bijbel: ‘Wie Mij ziet, ziet de Vader’. Dat is ook mijn ervaring.” Nikolaas Sintobin sj
