Hij doet de theologen onrecht aan door de droogheid van hun intellectueel onderzoek al te exclusief in het licht en aan de kaak te stellen. Immers, de rede, de logos, is, in het bijzonder in de katholieke theologische traditie, een rijk en onmisbaar middel gebleken om dichter bij God te kunnen komen.
Tegelijkertijd idealiseert de prent het kinderlijk geloof. De ervaring leert immers dat naïviteit meer dan eens geen betrouwbaar of voldoende kompas is om het ware geloof van het bijgeloof of de dwaling te onderscheiden.
Zoals steeds, ligt de waarheid in het midden. Beide zijn nodig: hart én verstand, rede én eenvoud, persoonlijke kritische reflectie én overgave.
En toch is het een goede cartoon.
