“Ik ervaar een zachte vrede en een vreugde als een lentebries. De woorden van de absolutie zinderen nog na in mijn hart. (en ik die haast NIETS meer kan onthouden, herinner me deze woorden nog tekstueel…):
“…God heeft de wereld met zich verzoend door de dood en verrijzenis van zijn Zoon…Hij schenke u door het dienstwerk van de Kerk VRIJSPRAAK en VREDE…”
Het sacrament van de biecht is veel meer dan de belijdenis van mijn zonden. Ik ervaar het als een bijzondere Godsontmoeting. Het is een instrument van God’s genade waarbij ik zijn vergevende liefde mag ontvangen en mijn ziel a.h.w.een nieuw doopkleed krijgt.
Een liedje dat ik ooit van onze dochter hoorde toen ze van Lourdes terugkwam weerklinkt in mijn hoofd.
Oh, Père, je suis ton enfant.J’ai mille preuves que tu m’aimesJe veux te louer par mon chantLe chant de joie de mon baptême
Ik zou het willen uitzingen! Vandaag is het of de natuur mijn vreugde deelt.”
