Graag bied ik u enkele uittreksels aan, die, op verschillende wijzen, spreken over de radicale vrijheid van de Godservaring waarnaar Ignatius de weg wijst.
“Anecdotisch is bijvoorbeeld dat Ignatius op zijn sterfbed zijn secretaris met aandrang vraagt de paus zo snel mogelijk op de hoogte te stellen en om zegen te vragen. Als de secretaris voorstelt morgen te gaan, want de doktoren hebben nog hoop, dan herhaalt hij zijn dringend verzoek, “maar ik laat het verder helemaal aan jou over”. En hij sterft diezelfde dag nog.
Ignatius werd voortdurend verlicht door God, zodat hij in grote vrijheid leefde. Geen menselijk gebrek (van zijn secretaris!) noch bovenmenselijk donker kon dat overschaduwen. Zijn vertrouwen en vreugde en liefde zijn niet meer met louter menselijke logica te begrijpen, en gaan die te boven. “
