Vandaag ga ik op bezoek in de terugkeerwoningen van Tubeke. Zoals bij elk bezoek voel ik mij een beetje ongerust vóór ik bij die gezinnen binnenga. Gaan we elkaar verstaan? Ga ik vlug hun administratieve toestand begrijpen? Ga ik enkele bemoedigende woorden vinden?
Terugkeerhuizen zijn een alternatief voor detentie. De gezinnen die daar nu wonen zouden enkele jaren geleden nog in een gesloten centrum zijn geplaatst, namelijk gezinnen die bij hun aankomst te Zaventem het vluchtelingenstatuut hadden aangevraagd, alsook de gezinnen die illegaal in het land verblijven, waarvoor de Dienst Vreemdelingenzaken de terugkeer naar hun land van herkomst voorbereidt. Het zijn twee volledig verschillende groepen van gezinnen. De eerste zijn pas in België aangekomen en kennen omzeggens niets van ons land. De andere verblijven hier al verscheidene jaren, spreken dikwijls zeer behoorlijk Nederlands en kennen goed het raderwerk van onze samenleving.
De drie gezinnen die ik vandaag ga ontmoeten, bestaan uit een alleenstaande moeder en twee of drie kleine kinderen. Ze komen uit Kameroen, uit Guinee en uit Servië. Elk gezin heeft veel meegemaakt en ze zijn nu gedurende enkele weken of maanden elkaars buren in het niemandsland van de terugkeerwoningen.
…
Klik hier voor het volledige getuigenis van HéloÏse
