Een interessante vertrekpunt is de volgende evangelietekst. Die geeft een aanzet voor een christelijk antwoord op de vraag. Andere tradities geven misschien een ander antwoord.
Wanneer een onreine geest iemand verlaat, trekt hij door dorre oorden op zoek naar een rustplaats. Maar als hij die niet vindt, zegt hij: “Ik zal terugkeren naar mijn huis, dat ik verlaten heb.” En wanneer hij terugkeert, merkt hij dat het schoongemaakt is en op orde gebracht. Dan gaat hij weg en haalt er zeven andere demonen bij, slechter dan hijzelf, en ze nemen daar blijvend hun intrek. En zo is de mens bij wie de demon intrekt er ten slotte veel slechter aan toe dan voorheen. (Lc 11, 24-26)
Het volstaat niet om tot stilte te komen, om je te zuiveren van alles wat stilte in de weg staat. Als je je bevrijd hebt van alle afleiding, dan ben je ook heel kwetsbaar. Het schone huis is een aantrekkelijke verblijfplaats voor vele demonen. Je kan daarbij ook denken aan Jezus die na 40 dagen van gebed en vasten in de woestijn aangevallen wordt door de duivel (Lc 4).
Christenen gaan de stilte niet in omwille van de stilte of omwille van de rust die daarvan uitgaat. Maar wel om er de Heer van hun leven te ontmoeten en om toe te laten dat Hij in die stilte komt wonen. Geef je in de stilte vrij spel aan God die alle duisternis overwint, dan is er voor boze geesten geen plaats.
Website www.startdestilte.be
