Dankbaarheid is niet zomaar te vatten. Misschien is het wel daarom dat de ongrijpbare dankbaarheid me soms doet denken aan die even mysterieuze Eros.
In de oude Griekse mythologie is Eros de god van het verlangen. Hij is geboren op hetzelfde ogenblik als Aphrodite, de godin van de schoonheid. Daarom is Eros zo gevoelig voor schoonheid. Zo ook heeft dankbaarheid een fijne neus voor schoonheid en goedheid. Net als de eeuwig creatieve en gedreven Eros, ziet dankbaarheid alsmaar nieuwe mogelijkheden en kan zij steeds fijner en subtieler worden.
Eros heeft echter ook iets tragisch. Hij weet zijn einddoel nooit helemaal te bereiken. Daardoor is hij veroordeeld tot eeuwige onrust en frustratie. Dat is de grote beperking van Eros die ook wel pakliefde wordt genoemd.
Hier ligt het verschil tussen Eros en dankbaarheid. Dankbaarheid neemt niet maar geeft. Dankbaarheid is niet angstig jaloers maar mild en genereus. Daarom is dankbaarheid zo vervullend en geeft zij rust.
Nikolaas Sintobin sj
