En neen, hoor. Het pakt niet. Het lukt niet. Maar dan ook helemaal niet. Je gaat af als een gieter.
Is het dan allemaal verloren? Is dit dan enkel maar pure vernedering?
Dat kan. Maar je kan het ook proberen duiden als een uitnodiging tot nederigheid. Om te aanvaarden dat je beperkt bent en dat sommige zaken, hoezeer je er misschien ook naar verlangt, gewoon buiten je bereik liggen. En dat dit eigenlijk helemaal niet erg is.
