Vanmorgen belde paus Franciscus in hoogst eigen persoon naar de Generale Overste van de jezuïeten op de Curie in Rome. Het typeert de man dat hij zelf belt. Maar hij kwam bij de portier terecht, Andrea.
“Ik ben paus Franciscus” zei hij, “kan je me Pater Generaal doorgeven, aub?” Andrea die niet van gisteren is, antwoordde in sappig Italiaans. “Paus, paus, dat zeggen ze allemaal, ja”. De paus antwoordde,:”Jamaar ik ben echt de paus, en ik wil de Generaal spreken.”
Toen schrok Andrea en begon te stotteren, waarop de paus hem gerust stelde en een babbeltje met hem begon. Het eindigde met “En neem nu maar rustig je tijd, en verbind me met de Generaal”. Wat dan ook gebeurde.
Het was echt de paus, die de generaal uitnodigde voor een ontmoeting. Andrea zit hier al heel de dag te schitteren: de schoonste dag uit zijn leven.
