Is dit de uitdrukking van een bijna provocerende “onnozele naïviteit” of gaat het hier over iets anders.
Deze woorden kwamen uit de mond van Paus Benedictus voorbije zaterdagavond. Uiteraard, in het kader van een veel ruimere, genuanceerde toespraak. Hij sprak ze uit in Libanon tot de Patriarchen van het Midden-Oosten: mannen die allen leven in landen waar de christenen de grootste moeite hebben om te overleven als geloofsgemeenschap.
Ik vermoed dat het dus wel degelijk over “iets anders” gaat.
Caritas richt zich tot elke medemens. Gods liefde is onverdiend, zo maar. Dat maakt haar kwetsbaar. Maar is net zo goed haar kracht. Christenen kunnen geen christenen zijn en hebben dus ook geen toekomst als zij niet leven vanuit en voor die caritas.
Dat geldt voor het Nabije Oosten. Dat geldt net zo goed voor ons.
Ja, die Benedictus … is echt een stevige jongen. Hij wéét wat het betekent om christen te zijn. Hij zegt het ook. En hij doet het.Hoe gevaarlijk de context ook was, hij is toch maar naar Libanon gegaan.
