Alleen met lege handen kun je een medemens werkelijk ontvangen, je handen met hem vullen, hem ruimte geven in je armen, zijn naam noemen, zijn taal spreken. Ja, dat is Pinksteren, de taal van een andere mens spreken, zó tot de ander spreken, dat hij zich in jouw taal kan herkennen, en dan juist kan die ander zichzelf gaan erkennen.
Frans van der Lugt sj (Met dank aan Rick)
