Zo het waar is dat elke keuze betekent dat je sterft aan iets, dan is het ook zo dat er een “verrijzeniskant” is aan veel keuzes. Een echte bewuste keuze maakt immers dat je vooruit kan. Dat je groeit in het leven.
Indien je namelijk alle wegen open wil laten, uit schrik om de verkeerde keuze te maken of omdat je geen mogelijkheden uit wil sluiten, dan ben je veroordeeld om je ganse leven ter plaatse te trappelen. Het is alsof je voor een tweesplitsing staat en je maar niet kan beslissen of je naar links dan wel naar rechts zult gaan.
Voor sommige mensen duurt dit een leven lang :
“Ik wist door mijn leven verloren ieder ander verlokkend bestaan. Ik heb dan maar niet gekozen. En het leven is voorbijgegaan.”
