“De zwarte met het witte hart” door Arthur Japin, 1997 (2/4)
Deze roman is gebaseerd op historische feiten uit de eerste helft van de 19de eeuw. Hij doet het verhaal van twee zwarte prinsjes die uit Ivoorkust naar Nederland worden gezonden om daar “de beschaving” te leren om die vervolgens op hun beurt door te geven aan hun volk. Ze komen terecht in een kostschool in Delft en worden tegelijkertijd geïntroduceerd aan het koninklijke hof in Den Haag waar ze hechte vriendschapsbanden ontwikkelen met enkele Nederlandse adellijke jongeren.
Japin beschrijft haarfijn hoe beide jongens eigenlijk in niets verschillen van hun Nederlandse leeftijdsgenoten. Tegelijkertijd voel je hoe de onoverbrugbare afstand tussen de “superieure” blanken en die Afrikaanse bezienswaardigheden geleidelijk aan duidelijker wordt. Over en weer. Ook al wordt het geheel min of meer fijntjes omzwachteld door de hoge geboorte van beide zwarten.
Een aangrijpende roman over racisme en discriminatie, nog voor die begrippen als dusdanig bestonden.
