Deze terugblik on the spot kreeg ik onlangs doorgemaild vanwege een deelneemster aan een van onze digitale retraites. Hij illustreert alvast twee maatschappelijke tendenzen die verklaren waarom internetpastoraat in onze huidige cultuur een must is geworden.
(1) De Bijbel staat weliswaar bij nogal wat mensen in de huisbibliotheek. Hij wordt er maar zelden uitgehaald. De smartphone of de laptop, daarentegen worden doorlopend geopend.
(2) Komt daarbij dat jonge en minder jonge mensen, om allerhande redenenen, terughoudend zijn geworden om zich voor langere tijd te engageren. Een retraite in een abdij, het klinkt best aantrekkelijk. De drempel om het ook daadwerkelijk te doen is echter hoog. En die kerkdienst, die vindt altijd plaats op een uur dat mij ongelegen uitkomt …
In de digitale omgeving ben je je eigen baas en bepaal je zelf of, waar, wanneer en hoelang je surft. Heerlijk vrijblijvend. Een nadeel? De internetpastor die ik ben beschouwt dit eerder als een voordeel. Het feit dat ruim 9.000 mensen deelnamen aan “Eindeloos geduldige liefde”, de 40-dagenretraite 2016 van www.ignatiaansbidden.org lijkt deze intuïtie te bevestigen. Nikolaas Sintobin sj
