2/3 De methode van de koelkast
Wie geconfronteerd wordt met moeilijkheden heeft vaak spontaan de reflex om die moeilijkheden een grote plaats te geven in het gebed. Niet vreemd. Bidden is in belangrijke mate je gewone leven voor God brengen. Het gevaar is dan niet denkbeeldig dat het gebed snel gemonopoliseerd wordt door het probleem. In die mate dat je je als het ware verplicht gaat voelen om alle gebedstijd, -energie en -aandacht te besteden aan die ene vraag, situatie, trauma, relatie, persoon enz.
In plaats van je vooruit te helpen kan het bidden met die dringende of moeilijke vraag je zo eerder van God verwijderen. Het probleem komt tussen jou en God te staan. Nochtans, hoe dringend dit probleem voor jou ook is, God heeft jou op dit ogenblik misschien iets anders te zeggen.
Daarom kan het zinvol zijn om de moeilijkheden bewust niet in het gebed in te brengen. Je kan ze gewoon even noemen bij het begin van het gebed en vervolgens er bewust voor kiezen ze proberen los te laten en gewoon aan God toe te vertrouwen.
De ervaring leert dat het nogal eens gebeurt dat je, na verloop van tijd, dan vaststelt dat de vraag die in de koelkast gestopt was, intussen vanzelf een antwoord heeft gekregen; dat je er anders gaat naar kijken; dat ze geleidelijk aan minder dringend of aloverheersend wordt; dat de negativiteit verminderd is, enz.
