Dit verhaal over die ‘bijzondere plekjes’ bleef in mijn geheugen hangen. Tijdens mijn bewustzijnsonderzoek (levensgebed) moest ik er dikwijls aan denken. Ik begon te beseffen dat er in mijn leven van alle dag enkele basisritmes en gewoontehandelingen zitten. Zij laten mij toe op een nogal eenvoudige en gemakkelijke wijze God te vinden: terwijl ik mijn morgenkoffie drink, knuffel ik mijn dochter Sonja. Als ik na schooltijd samen met mijn kinderen de lunch neem, dan luister ik naar hun verhaal hoe hun dag is geweest. God vind ik ook in het voorlezen voor mijn kinderen en het avondlijke gebedsritueel. En als de laatste deur van de kinderkamers dicht is, geniet ik samen met manlief van de enkele stille momenten…
Ik was verbaasd te ontdekken dat mijn levensritme zo vol zit met ogenblikken die mij gemakkelijk toelaten God te vinden. Wij zijn er ons wel van bewust hoe deze ogenblikken controlepunten zijn om te zien hoe onze lievelingen het stellen. Maar veel belangrijker nog, laten deze ‘stilte-momenten’ ons toe te genieten van het geschenk van ons leven. Ze geven ons de kans om ons besef van Gods tegenwoordigheid in alles te verdiepen.
Becky Eldredge


























