Tijd ook om rustig wat te praten met de pelgrims. Met Steven bijvoorbeeld, een jonge Brit. “Waarom ben jij jezuïet geworden?“, vroeg hij me. In het gesprek zei ik hem ondermeer dat dit niet in de eerste plaats was om priester te worden, dan wel om al religieus meer gezel van Jezus te kunnen worden.
’s Avonds vertelde hij me dat dit inzicht voor hem even verrassend als bevrijdend was. Het deed hem anders kijken naar roeping tot godgewijd leven. Niet in de eerste plaats als een roeping tot wat hijzelf beschouwde als een waardigheid. Wel tot vriendschap met Jezus en dus … toegankelijk voor gewone mensen.
