Hans Fallada, Alleen in Berlijn, Cossee, Amsterdam, 2010, 495p
Deze indrukwekkende historische roman is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het beschrijft het verzet tegen het naziregime, in Duitsland zelf. Niet van hoge officieren. Wel van heel eenvoudige mensen, op de meest nederige wijze.
Het resultaat is verbluffend. Fallada slaagt erin om de ervaring van het Derde Rijk op een heel existentiële en geloofwaardige wijze weer te geven. De stilmakende lafheid en kuddegeest van mensen. Maar ook de moed, de grootsheid, vaak onopvallend en discreet, van “banale” mensen. Indrukwekkend om te mogen ervaren hoe in het dieptepunt van het menszijn, iets kan openbloeien van de zuivere schoonheid van de mens. Alleen, en samen met anderen.
Merkwaardig is ook hoe in deze nochtans a-confessionele roman, de spirituele/christelijke dimensie verschillende malen opduikt. Tevens wordt op onverwachte wijze de problematiek van de zelfbeschikking inzake het levenseinde aangekaart.
