De vlag dekte, met andere woorden, de lading niet. Het was wel een heel verleidelijke vlag en ik had me erdoor laten “vangen”. Zoals heel wat andere surfers blijkbaar. Het artikeltje stond namelijk op de lijst van de artikels van “Le Monde” die het meest waren rondgestuurd in de sociale media.
Inderdaad, dat is een van de onomkoombare wetmatigheden van het internet. Het aanbod is eindeloos geworden. Waarom zou de surfer, in godshemelsnaam, jouw artikel aanklikken, laat staan lezen? Je moet hem dus weten over de streep te krijgen. Meer in het bijzonder is het meer dan wenselijk dat het artikel in het netwerk van de sociale media (Facebook, Twitter …) terechtkomt. Dat is nl de beste garantie dat het ook effectief gelezen wordt. Hoeft het gezegd dat de titel van de bijdrage hier een cruciale rol bij speelt? Ook al betekent dit dat een loopje wordt genomen met de eigenlijke inhoud van de tekst …
Dura lex sed lex. Zo is het nu eenmaal. Verkies je hier niet aan mee te doen? Geen enkel probleem. De kans dat je gelezen wordt dreigt wel in mekaar te stuiken.
