1. Franciscus ontsnapt aan de categorieën van progressief of conservatief. Deze zijn in onze postmoderne wereld hoe dan ook voorbijgestreefd. Hij kan best omschreven worden als radicaal evangelisch. Zijn meest symptomatische uitspraak in deze is mogelijks Wie ben ik om te oordelen. Ook al wordt deze uitspraak vlot uit haar context getrokken, ze illustreert sterk de eigen aanpak van Franciscus. Hij is strikt in de leer. Maar in zijn pastorale praktijk staan barmhartigheid en aandacht voor de concrete mens voorop. Hij is een echte Latino.
2. Als publieke figuur is deze paus meer een man van daden dan van woorden. Zijn zichtbare optreden heeft meer communicatieve waarde dan een subtiel intellectueel discours. Ook al bewijst zijn apostolische exhortatie “Gaudium Evangelii” dat hij een goede pen heeft. Zijn buiging op de logia van de Sint-Pietersbasiliek net na zijn verkiezing, de omhelzingen van verminkte mensen, het geïmproviseerde gebed aan de Palestijnse muur enz. hebben iconische waarde gekregen. In een visuele cultuur als de onze, waar woorden veel van hun geloofwaardigheid hebben verloren, spreken dergelijke handelingen een onmiskenbare taal.
Nikolaas Sintobin sj
