Er is nu een andere rust. Een van verlossing en “het is volbracht”.
Ook de spanning is anders. En ook weer niet. Pijn én dankbaarheid, hoop én verdriet, liefde én gemis, eeuwigheid én vergankelijkheid.
Is dit niet de spanning van het kruis?
Delen
08.08.10
1 min
Kruis
“Waken bij een stervende heeft iets spannend én iets rustig. Net als bij de Advent.” Een medebroeder maakte die bedenking bij het ontbijt, gisteren. Het was voorzien dat ik de voorbije nacht bij mijn vader zou waken. Ik keek er naar uit. Maar in de loop van de namiddag is vader stilletjes overleden, omringd door vrouw en kinderen.
Gerelateerd
Meer binnen dit thema
Geen seks, geen gegniffel
Waarom persoonlijke gebreken echt een probleem zijn
Is mijn gebed wel goed genoeg?
Hoe trots dankbaar kan maken (8/8) - Serie van Nikolaas Sintobin sj over trots
Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er ook te blijven - Vader abt vertelt
Wat er echt nodig is om in te treden in een abdij en er vervolgens ook te blijven - Vader abt vertelt
Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, bisschop van Gent
Bestaat atheïsme echt? Het antwoord van Lode Van Hecke, bisschop emeritus van Gent
De nieuwste video’s
Misschien vind jij dit ook interessant?