In 2007 werden in GB 7.715 meisjes tussen 13 en 15 zwanger. De voorbije jaren heeft de Britse overheid meer dan 300 miljoen pond uitgegeven aan programma’s om door voorlichting en het gratis ter beschikking stellen van voorbehoedsmiddelen (condooms en morning after pillen) op steeds jongere leeftijd het aantal tienerzwangerschappen te doen dalen. Maar het aantal zwangerschappen is thans het hoogste van de voorbije tien jaar. Idem voor de SOA’s. Het beleid heeft gefaald. De facto is er een steeds grotere seksuele promiscuïteit bij steeds jongere kinderen.
Conclusie? De toegang tot voorbebehoedsmiddelen en abortus verder vergemakkelijken. Toch logisch.
Intussen worden groepen die het probleem willen aanpakken doorheen opvoedingsmethodes die zich inspireren aan de christelijke traditie (onthouding, trouw, geleidelijkheid van de seksuele voorlichting en opvoeding) aan heel strikte wettelijke beperkingen onderworpen.
Ik wil best geloven dat ook deze Britse leidsmakers te goeder trouw zijn. Maar ik moet hierbij wel flink steunen op mijn geloof, ook in de mens. Anders dreigt het cynisme snel om de hoek te komen kijken.
