Een plek die toeristen altijd moeten bezoeken wanneer ze in Jordanië zijn is Wadi Rum. Een prachtig stuk woestijn zo’n 3 uur rijden ten zuiden van Amman. Bekend van films als Lawrence of Arabia of de meer recentere Martian met Matt Damon. Naast het over-toeristische ritje op de kameel en een rondje in een 4×4 jeep is de woestijn bekend voor haar grote variatie aan bloemen.
De merkwaardige verschijning vindt je bijna overal, soms open en bloot, soms verborgen onder het zand. Deze bloem gedijt in het droge klimaat en kan wel jaren mee. Rijk in kleur: rood, blauw, geel; groot en klein, en toch staat deze Desert flower beter bekend als ordinair plastic.
Mensen later sporen na, ook hier. Zelfs ’s nachts, onder de rijke sterrenhemel, was er geen ontkomen aan. Rechts blonken de discoballen en links knalde de muziek uit de speakers. Tijd voor stilte: no way!
De leegte, die eindeloze leegte van zand en stilte waar de woestijn voor mij symbool voor staat was nergens te vinden. T.E. Lawrence en Gertrude Bell, de welbekende Britten in het Midden-Oosten van de vorige eeuw, werden naar de woestijn gelokt om haar stilte en rust. Ik had op iets soortgelijks gehoopt, maar helaas…
–>
