Uit zijn pen komt onderstaand gedicht waarin hij ingaat op de bijzondere band tussen de vinken en … de Sociëteit van Jezus!
De Vinke Nooit en hoorde ik door de bomen ‘t Klinken van de vinke slaan Of het heeft me… God vergeef ‘t me… ‘t Heeft me deugd aan ‘t hart gedaan. ‘t Vinkske door de dreve Nauw me komen ziet Of – dat staat geschreven – ‘t Kettert: “Jezuïet!…Jezuïet!” ‘t Zit er op een tekske Vingers in zijn bekske En het scheldt en fluit, Krek ‘ne straatschavuit : “Jezuïet.” ‘t Smijt zijn melodieke Keur- en kunsteloos, Lapke van een lieke, Vodje van een voois: “Jezuïet!” Is zijn keel te gader Strijkstok en viool ‘t Leerde ‘t van zijn vader In de hageschool : “Jezuïet!” ‘k Sta ne keer en ‘k kijke… ‘t Houdt eens op ne keer, Kijkt een vansgelijken En… het kettert : “Jezuïet!” ‘k Sta nu stille en pleite: – Zeg eens, vriendje, daar… Iets me te verwijten?… Neen?… Wel houd dan maar: “Jezuïet” – “Sluit dan uwe molen… Heb ik ooit van u Mier of maai gestolen?… Sa! Wat zegt ge nu? “Jezuïet!” – “Schelden is geen rede, Schuiflen geen verdriet, Kom maar eens beneden, Hier zo op mijn hand. “Jezuïet!” “Mag ik met geen oge U dan eens bezien ? Spot gij met mijn toge… Met mijn tik misschien? “Jezuïet!” – “Spreekt gij nog al rappe… Maar kom eens beneen, Dat we ‘t ding eens gaan lappen Onder ons getween! “Jezuïet!” ‘k Peins ik moet hem paaien Jodenser manier… – “Vink, hier zit een maaie”… “Jezuïet!” – Vink, ne vette pier!”, “Jezuïet!”
– “Vink, daar zit een klamper!” Frrt!… en weggestouwd! ‘k Hore nog eens amper Piepen door het hout: “Jezuïet!” Al gelijk toch !… Nooit en hoorde ik Door de bomen ‘t ketteren van de vinke slaan Of het heeft me, God vergeef ‘t me… ‘t Heeft me deugd aan ‘t hart gedaan !
Delen
