Ik herinner het me haarfijn, ook al is het lang geleden. Ik snapte het niet. Een compliment krijgen vond ik heel leuk. Toch zat ik ermee verlegen. Ik wist niet hoe te reageren. Ik dacht namelijk dat het verwaand was om op een compliment in te gaan. Zoiets als “Goed van jou, jij hebt tenminste gezien hoe goed ik hier of daar wel in ben.” Vaak deed ik dan maar alsof mijn neus bloedde en reageerde niet op het compliment dat ik nochtans maar al te goed gehoord had. Die reactie liet elke keer opnieuw een onaangename nasmaak bij mij na. Het maakte me onrustig.
Intussen ben ik heel wat jaren ouder en heb ik een andere manier ontdekt om hiermee om te gaan. Het krijgen van een complimentje doet me nog steeds plezier. Het maakt me echter niet langer verlegen. In plaats van te zwijgen ga ik nu de gever van dat compliment meteen uitdrukkelijk danken. Die houding van dankbaarheid maakt de werking van het compliment enkel maar sterker. Bovendien is de nasmaak van deze wijze van omgaan met complimenten nu positief.
Nikolaas Sintobin sj
