In “Mon vieux Joseph” bezingt Georges Moustaki het grootse drama van de keuze van Jozef.
Voilà c’que c’est, mon vieux Joseph
Que d’avoir pris
La plus jolie
Parmi les filles de Galilée
Celle qu’on appelait Marie
Tu aurais pu, mon vieux Joseph
Prendre Sarah
Ou Déborah
Et rien ne serait arrivé
Mais tu as préféré Marie
Tu aurais pu, mon vieux Joseph
Rester chez toi
Tailler ton bois
Plutôt que d’aller t’exiler
Et te cacher avec Marie
Tu aurais pu, mon vieux Joseph
Faire des petits
Avec Marie
Et leur apprendre ton métier
Comme ton père te l’avait appris
Pourquoi a-t-il fallu, Joseph
Que ton enfant
Cet innocent
Ait eu ces étranges idées
Qui ont tant fait pleurer Marie
Parfois je pense à toi, Joseph
Mon pauvre ami
Lorsque l’on rit
De toi qui n’avais demandé
Qu’à vivre heureux avec Marie
Zie je wel, oude Jozef,wat ervan komtals je kiestvoor de allermooisteonder de meisjes van Galilea,zij die men Maria noemde.
Je had ook kunnen, oude Jozef,voor Sara gaanof voor Debora —dan was er niets gebeurd,maar jij verkoos Maria.
Je had ook kunnen, oude Jozef,gewoon thuisblijven,hout bewerken,in plaats van te vluchtenen je te verbergen met Maria.
Je had ook kunnen, oude Jozef,kinderen krijgenmet Maria,en hun je vak leren,zoals je vader het jou had geleerd.
Waarom moest het, Jozef,dat jouw kind,die onschuldige,zulke vreemde gedachten haddie Maria zo vaak deden huilen?
Soms denk ik aan jou, Jozef,mijn arme vriend,wanneer men lachtmet jou, die niets anders wildedan gelukkig leven met Maria.


























