Het komt er niet zozeer op aan wat we over het lijden denken, of hoe wij het kwaad verklaren, maar hoe wij, bij het lijden of het verdriet dat wijzelf en anderen doorstaan, onze medemenselijkheid beleven, onze ‘menswording’.
Het komt erop aan de zachte weg te vinden om met eigen lijden om te gaan, zodat wij ook heel dicht bij het lijden van anderen komen staan. (‘stabat mater’). … Ik denk aan de priester, de leviet en de barmhartige Samaritaan. Ik denk ook aan Jezus, die perfect doorziet hoe het kwaad zijn weg gaat in de wereld en in het hart van mensen, en vanuit dat besef ook heel juist inziet wat Hem te doen staat, namelijk nog dieper, radicaler, in de liefde gaan staan (Joh 13).
Wauthier de Mahieu sj (+)
